Zes atleten van ons club overschrijdend topsportplatform trokken samen met hun trainer en honderden Belgische fans naar het Nederlandse Tilburg om er het Europees kampioenschap veldlopen te betwisten. In hun koffer heel wat ambitie en dromen. Succes en tegenslag liggen echter dicht bij elkaar en ontmoeten elkaar elk jaar aan de eindmeet van een kampioenschap. Ook bij onze zes EK-gangers waren een lach en een traan aanwezig na het 25e EK veldlopen.


Ontgoocheling, trots, beloning, tegenslag en geluk liggen dicht bij elkaar, zeker in topsport. Afgelopen weekend waren al deze ingrediënten aanwezig op het EK veldlopen bij onze noorderburen. Wij verzamelden de beste reacties van Isaac Kimeli, Simon Debognies, Robin Hendrix,Lisa Rooms, Dorian Boulvin en Dieter Kersten nadat ze hun EK-wedstrijd hadden beëindigd.

Lisa Rooms, 44e bij de beloften in Tilburg: “Het was een super leuke ervaring maar jammer genoeg niet de race die ik me zelf had voorgesteld. Ik had echt een slechte dag”, reageert Lisa ontgoocheld.Daags na haar terugkeer werd Lisa ook ziek, vermoedelijk was dit toch al wat aanwezig in haar lichaam op de dag van het EK. Toch kan de goedlachse Oost-Vlaamse haar prestatie meteen goed plaatsen en slaagt ze erin de bladzijde moedig om te slaan: “Geen topdagen zonder slechte dagen! Bedankt voor de immense steun dit weekend. Wat hou ik toch van deze sport”, deelt Lisa via social media.

Dorian Boulvin, 14e bij de beloften in Tilburg: “Ik ben echt heel tevreden om net zoals vorig jaar 14e te worden. Zeker gezien ik nog niet volledig op toerental ben nadat ik van trainer veranderde. Ik ben heel blij dat de Belgische atletiekbond in me geloofde en me selecteerde na Roeselare, ik denk dat ik bewezen heb dat ik mijn plaats verdien”, verteltde CABW-atleet enthousiast bij de reporters van Atletieknieuws.

Dieter Kersten, 21e bij de beloften in Tilburg: “Ik heb zondag mijn wedstrijd goed ingedeeld. Het was de bedoeling om snel te starten om zo zeker bij de eerste passage in het technische bos niet in het gedrum te zitten. Erna heb ik me wat laten uitzakken, terwijl ik die kilometer geen krachten verspilde, waren er vele anderen die toen al een inspanning moesten leveren. Naderhand ben ik dan zonder mij op te blazen aan mijn inhaalrace begonnen. Toen ik op 2 rondes voor het einde hoorde dat we in 4de stelling liepen in het ploegenklassement, stak ik nog een paar tandjes bij. Het gat met de top 20 was jammer genoeg heel groot waardoor de wedstrijd eigenlijk net iets te kort was om nog meer lijken op te rollen. Toen ik dan in de laatste honderden meters bij Simon kwam en zag dat hij een blessure had, besefte ik dat een teammedaille niet meer aan de orde was. Het hele team voelde mee met Simon,hij was onze kopman en zat in uitmuntende vorm! Een top 5 plaats voor hem was zeker haalbaar, de ontgoocheling was dus ook begrijpelijk zeer groot…  Over mijn individuele prestatie ben ik best tevreden. Ik heb enkele moeilijke maanden achter de rug en het was op zich al een overwinning om er in Tilburg bij te zijn”, blikt Dieter positief terug.

Simon Debognies, uitgeschakeld door een pijnlijke val en op karakter zwaar gehavend binnen gebold als 23e: “Dit is helemaal niet hoe ik mijn laatste race bij de beloften had voorgesteld. Ik had de ambitie om zeker top 5 te lopen, zeker gezien die 6e plaats van vorig jaar en het feit dat ik me dit jaar een pak sterker voelde”, doet Simon zijn verhaal bij Atletieknieuws. Zijn race verliep helemaal niet zoals gehoopt door een val.”In de eerste grote ronde ben ik over de laatste boomstam gestruikeld. Ik ben onmiddellijk kunnen opstaan. Ik zat nog steeds in de kopgroep, dus ik dacht’er is niets aan de hand’. Stilaan kreeg ik echter last aan mijn voet en op het einde werd het zelfs zo erg dat ik gewoon begon te manken. Dan geraak je niet meer vooruit. (…) Dit is niet waarvoor ik was gekomen”, doet Simon moedig zijn verhaal. Enkele uren na thuiskomst ging Simon al op consultatie bij de sportdokter van het team. Deze stelde een breukje vast door de acute impact van de val. Er staat Simon zes weken gips te wachten.

Robin Hendrix, 15e bij de seniors in Tilburg: “Het is fantastisch dat Isaac zilver haalt. (…) Top 15 was het gene waarop ik gehoopt had. Maar ik heb me een beetje mispakt aan het parcours. Het is heel zwaar en ik was in het begin een beetje te snel van start gegaan”, doet Robin zijn verhaal bij Atni. “Het was één van de beste races van mijn carrière tot nog toe. Hartelijk bedankt aan alle Belgische fans. Hun aanmoedigingen motiveerde me enorm tijdens de wedstrijd”, blikt Robin voldaan terug op sociale media.

Isaac Kimeli, vice-Europees kampioen bij de seniors inTilburg: “Het was de mooiste loopwedstrijd in mijn leven. Zeker bij de senioren”, stelt Isaac, die zijn zilveren medaille aan zijn overleden opa opdraagt, bij Sporza. “De supporters maakten mij overal zot. Ik hoorde overal ‘Isaac’ roepen. Ik heb mijn uiterste best gedaan voor al die aanwezigesupporters”, gaat Kimeli dieper in op het aanwezige Belgische supporterslegioen dat voor een ambiance en een waar thuisgevoel zorgde.”Ik voelde me heel goed tijdens de wedstrijd en kon rustig de kop van de race volgen zonder te veel energie te verbruiken. (…) Ik geef eerlijk toe dat Filip Ingebrigtsen gewoon sneller was aan de meet (…) Ik heb revanche genomen voor mijn niet-selectie van vorig jaar (…) Ik vond het heel jammer wat er met Simon gebeurd is in de U23-race. We trainen samen en hij verdiende vandaag een podiumplaats. We gaan met de hele groep verder werken zoals we bezig zijn”, besluit Isaac Kimeli, vice-Europees kampioen veldlopen, als een ware leider.